zondag 13 augustus 2017

Schrijver zijn is geen keuze

Een boek schrijven is als een bevalling. Inclusief het gillen: ‘Ik doe het nooit meer’ en dan vervolgens nog een kind mogen krijgen. Weliswaar met een zwangerschap van vier jaar in het geval van mijn thriller ‘De Judajaagster’.
Tegen iedereen die vraagt: ‘Ben je al met een tweede boek bezig?’ (Sommigen vroegen dit al terwijl ik nog in verwachting was van mijn eerste), zeg ik dat ik een schrijfpauze heb. Ik moet een zolder opruimen, fotoboeken van mijn kinderen maken (ik loop drie jaar achter) en vooral genieten van het niets doen.

Nietsdoen is moeilijk 
Nu zo’n drie maanden na het verschijnen van mijn thriller ben ik tot de conclusie gekomen dat ik het laatste echt niet meer kan. Ik zit op de bank, kijk voor me uit en doe niks. Uit alle macht probeer ik te blijven zitten en te genieten van het moment. Na drie keer op de klok gekeken te hebben in tien minuten ben ik er klaar mee en zucht: ik ga wat doen hoor. En dus zit ik dit blog te typen en dat voelt fijn.

Geen schrijver meer
Overdag denderen de personages alweer druk door mijn hoofd, dringen verhaallijnen zich aan me op. Maar ik wil niet, want ik heb pauze. Want wie weet schrijf ik wel nooit meer een boek zoals ik meerdere malen geroepen heb, de maanden vooraf aan de presentatie. Ik wil niet meer zwetend achter mijn pc zitten, op eerste Kerstdag om zes uur opstaan om die deadline te halen en vier kilo afvallen van de zenuwen in aanloop naar de presentatie (en dus net 50kg wegen…)
Dus duw ik alles en iedereen dat in mijn hoofd opkomt weg en ga door met mijn leven. Soms zelfs denkende: ik wil geen schrijver meer zijn.

Terwijl ik dit zo verzuchtte aan iemand die van de week vroeg of ik alweer gewend was aan de rust na de presentatie, zei ze: ‘Misschien hoort het wel bij je.’
En daar galmde die zin in mijn hoofd. Telkens weer.

Bedankt voor het schrijven 
Tsja, misschien is schrijver zijn geen keuze. Ben ik het gewoon en moet ik door. Maar he, hoe gaaf is alles eigenlijk: de boekpresentatie, een heus interview in de krant en superleuke signeermiddagen in de boekhandel. Wie heeft dat nou? 
Er zijn zelfs mensen die me bedanken voor het schrijven van mijn boek, omdat ze er iets van leerden of omdat ze geraakt waren door de herkenbaarheid.

Er is geen slotzin bij dit blog. Denk er het jouwe maar van…





woensdag 28 juni 2017

Op pad met thriller De Judajaagster #2 | Signeersessie

Een week na de signeersessie bij Boekhandel Riemer mocht ik alweer op pad. Dit keer bij Boekhandel VanderVelde, een hele eer aangezien kort daarvoor thrillerheldin Karin Slaughter ook aanwezig was.
Samen met Palmslagcollega Patricia van der Broek mocht ik op zaterdagmiddag 24 juni de klanten overhalen om mijn thriller De Judajaagster te kopen.
En dat lukte!
Weer was het een hele mooie middag. Nu dubbelgezellig omdat je samen bent en omdat familie langskwam (uiteraard).

The end?
Mensen, ik geloof dat ik nu alles bereikt heb wat ik wou bereiken. Hoe wonderlijk eigenlijk. Er is een boek, er was een presentatie (o jongens wat voor een), een krantenartikel en twee signeersessies. Rest alleen nog een NBD Biblion recensie (o help, wat zijn ze vaak streng) en hopelijk een aankoop van de bibliotheek.
En of ik al met een tweede bezig ben? Nee. Ik denk steeds dat ik moet, maar ik wil nog niet. Eerst vakantie. Ole. En gegroet.






Op pad met thriller 'De Judajaagster' | Signeersessie

‘Laten we die ook maar doen, Griet.’
En weer verkocht ik een boek. Wat ontzettend leuk was dit, mijn thriller ‘De Judajaagster’ signeren op zaterdagmiddag 17 juni in Boekhandel Riemer. Op de tafel in het midden van de winkel stonden mijn boeken mooi uitgestald, met boekenleggers erbij en een bakje met Werther’s Echte snoepjes ernaast (‘O, echte ouderwetse snoepjes. Die kreeg ik altijd van mijn opa.’ Zei een klant voordat ze mijn boek afrekende).

Dit komt niet goed
Ik ging keurig zitten achter de tafel en wachtte. Mensen keken vluchtig maar liepen daarna door naar andere boeken. Binnen vijf minuten had ik al door, dit komt niet goed. Dus pakte ik een boek van de stapel, het gratis boekje ter gelegenheid van de Spannende Boeken Weken erbij en hup: op de klant af. (met bibberende knieƫn, maar je moet wat)
‘Goedemiddag, heeft u misschien ook interesse voor thrillers?’ (Coole openingszin toch...?) Daarna vertelde ik over het waargebeurde stuk geschiedenis van de Folkingestraat Synagoge in stad Groningen, waarop het boek gebaseerd is. Mensen luisterden aandachtig, echt zo leuk! De adrenaline gierde weer door mijn lijf (het was bijna als bij de presentatie) en zo verkocht ik superveel boeken.

Wij zijn niet jouw publiek
‘Niet mijn genre, maar je hebt een leuke jurk aan.’
‘Knap gedaan, maar ik zoek een ander boek.’
‘Ik denk er even over na.’
En meer van dat soort aardige woorden. Het gaf niet, ieder zijn ding natuurlijk. Het was een zeer geslaagde middag met hele leuke gesprekken in een gezellige- en gastvrije winkel.






zondag 14 mei 2017

Mijn thriller De Judajaagster staat paginagroot in de krant!

Mijn factionthriller De Judajaagster is al behoorlijk in de pers. Afgelopen woensdag 10 mei verscheen onderstaand artikel in de Groninger Gezinsbode. Een mooie opsteker zo al meteen na de verschijningsdatum.


Het was een superleuk interview met Arjen Zijlstra van de Gezinsbode, we spraken over hoe het is om schrijver te zijn. Over of ik al in mijn jeugd verhalen schreef (tja, dat is diep graven) en over hoe ik het schrijven leerde en bij wie ik allemaal cursussen had gevolgd. Ter afsluiting een foto in onze eigen tuin.

Vooraf droomde ik hier wel eens van. Dan dacht ik: als ik de Gezinsbode haal met een mega-interview dan heb ik mijn einddoel gehaald. En zie hier. Maar mezelf kennende bedenk ik wel weer een nieuw einddoel. Nu eerst ga ik schrijfvakantie vieren (wat ook betekent: sporten...), de zolder opruimen (er is net een klein pad van de deur naar de computer) en fotoboeken van mijn kinderen maken (ik loop 3 jaar achter). 

Gegroet!

Voor het lezen van de tekst zie: http://www.gezinsbode.nl/nieuws/70869/janneke-heimweg-over-haar-coming-out-als-schrijver/




zaterdag 13 mei 2017

Verslag | De presentatie van factionthriller De Judajaagster

En dan is het zomaar ineens een week na de boekpresentatie van mijn factionthriller De Judajaagster. Wat is de tijd toch snel gegaan! En wat was ik zenuwachtig, nooit eerder ging ik er letterlijk zo onder gebukt als de week voorafgaand. Het was ergens ook bijster interessant om op te merken wat deze spanning met mijn lichaam deed (ik noteerde de symptomen, wie weet nog eens nuttig voor een volgende thriller).
Ook al had ik al heel veel voorbereid (ik bleek irritant perfectionistisch) toch moesten er kort voor aanvang in de Folkingestraat- synagoge nog dingen geregeld worden. Maar wat geeft het! Nu is het allemaal klaar en hebben we de foto's nog.

Volle zaal
Zoals je kunt zien waren er die zondag 7 mei bijna honderd gasten, zo bijzonder...allemaal voor mij en mijn boek. Jaren had ik naar dit moment toegeleefd en nu was het daar. Gelukkig was er Daphne Smets die de boel aan elkaar praatte, zij bleek een baken in de zee van zenuwen. Zij interviewde uitgever Maurice van Dijk wat een luchtig begin van het programma werd. Schrijver en oud-stadsdichter Ronald Ohlsen droeg een column voor over hoe ontdek je dat je schrijver bent. Als laatste was het mijn beurt, na het dankwoord las ik voor uit het slot en natuurlijk stopte ik op tijd zodat ik de boel niet zou verklappen.

Profvoetballer
Toen waren er ineens een heleboel mensen die wat van me wilden, ik leek wel een beroemdheid of een profvoetballer. Iedereen was trots op mij, wat een gek gevoel bleek omdat ik gewoon alleen maar mijn hart had gevolgd en gedaan had wat ik het allerliefste wou doen.
Gelukkig ging de helft eerst op rondleiding wat een geweldige aanvulling bleek (zo hoorde ik later) op het verhaal van De Judajaagster. Tijdens het signeren ontstond er een rij waar Nicci French in boekhandel Van der Velde jaloers op zouden zijn (overdrijven moet kunnen) en werd ik overladen met cadeaus en lieve woorden. Het is niet te beschrijven hoe dat voelt. Het is supergaaf, geweldig en fantastisch en nog meer van die superlatieven die de lading lang niet dekken (de debutanten onder ons weten waar ik het over heb).

Adrenaline rules
Na een onrustige nacht (maar wat gaf het, je debuteert maar een keer) waarin ik alles nog tien keer beleefde (toch een voordeel van al die voortrazende adrenaline) en het nagenieten met al die bloemen, wijn, chocolade en nog meer voelde ik me maandagmiddag weer redelijk normaal.

Ook hier, waar jullie trouwe lezers altijd zijn, wil ik woorden van dank uitspreken. Voor al die jaren blogs lezen, meeleven en steunen. BEDANKT!











donderdag 4 mei 2017

Boekpromotie | De Judajaagster op de radio

Er is al veel gaande rond de promotie van mijn factionthriller De Judajaagster. Zo is er inmiddels een eerste recensie (hoera, vier sterren) verschenen. Als je het leuk vindt lees je hier het prachtige relaas: https://www.hebban.nl/recensies/son370-over-de-judajaagster

Afgelopen maandagavond was ik te gast bij Glasnost radio (van OOG) en las daar een column voor over het waargebeurde historische verhaal waarop De Judajaagster gebaseerd is. Daarna sprak ik met Anne Jan Toonstra over hoe ik tot dit onderwerp kwam.
Het hele interview luister je hier terug: http://www.glasnostici.nl/2017/05/04/janneke-heimweg-het-verhaal-over-de-joden-die-hier-in-de-val-zijn-gelokt-intrigeert-me/



zondag 23 april 2017

De Judajaagster ruikt het lekkerst van allemaal

Daar is-ie dan, mijn eigen De Judajaagster! En wat is-ie mooi en ruikt-ie verrukkelijk. Ik hoef je niet te vertellen hoe bijzonder het is, om dan eindelijk het boek echt in handen te hebben. Uitgeverij Palmslag maakte er deze foto van.



Heb je het boek nog niet, maar wil je dat wel graag? Vul dan hier het bestelformulier in, nog twee weken korting bij voorinschrijving! http://www.jannekeheimweg.nl/bestel-het-boek/